جواب:

از نظر قرآن و روایات اسلامی حق شفاعت دربارهٴ ‌ گروه‌ها، افراد، مکان‌ها، قرآن و… فراوان به چشم می خورد که به مجموع آن ها به صورت مختصر اشاره می‌شود:

۱ ـ خداوند تبارک و تعالی: “و آخر من یشفع هو أرحم الرّاحمین”(علم الیقین، ج ۲، ص ۱۳۲۵٫) و نیز آنچه در کتب روایی اهل سنّت رایج است این است: “یقول الجبّار بقیت شفاعتی”(صحیح بخاری، ج ۴، کتاب توحید، باب ۲۴، ص ۳۹۲، ح ۷۴۳۹٫) ؛ وعن حمران قال: سمعت ابا جعفر (علیه‌السلام) یقول: … فیقول: [الرّب] للملائکهٴ : اشفعوا فیشفعون لمن شاء اللّه، ویقول للمؤمنین مثل ذلک، حتّی اذا لم یبق أحدٌ تبلغه الشفاعهٴ قال تبارک و تعالی: أنا أرحم الرّاحمین، اخرجوا برحمتی، فیخرجون کما یخرج الفراش”.(بحار، ج ۸، ص ۳۶۲٫)

۲- رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار(علیهم السلام). حق‌تعالی درباره شفاعت پیامبر می‌فرماید: “و لسوف یعطیک ربّک فترضی”،( سورهٴ‌ ‌ ضحی، آیهٴ‌ ‌ ۵٫) “عسی أن یبعثک ربّک مقاماً محموداً”( سورهٴ‌ ‌ اسراء، آیهٴ‌ ‌۷۹٫) پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز فرمود: “ادّخرتُ شفاعتى لأهل الکبائر من اُمّتى”.( بحار، ج ۸، ص ۳۰٫) شفاعت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را شفاعت کبرا نامند.

۳- قرآن مجید قرآن: خداوند دربارهٴ‌ ‌ شفاعت قرآن کریم چنین می‌فرماید: کسی که تابع قرآن شود خداوند بدین وسیله راه‌های نجات را به او نشان می‌دهد؛ “یهدی به الله من اتّبع رضوانه سبل السلام”⁽سورهٴ‌ ‌ مائده، آیهٴ‌ ‌ ۱۶٫) روایات اهل‌بیت نیز مبسوطاً شفاعت قرآن را در دنیا و آخرت مطرح ساخته است؛ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: “… فإذا التبست علیکم الفتن کقطع اللّیل المظلم فعلیکم بالقرآن، فإنّه شافع مشفّع و ماحل مصدّق”( وسائل، ج ۶، ص ۱۶۹، ابواب قراءة القرآن، باب ۳، ح ۳).هرگاه آشوب‌ها چون شب تار شما را فرا گرفت به قرآن تمسّک جویید؛ زیرا شفیعی است که شفاعتش پذیرفته است. گزارش بدی‌ها را می‌دهد و گفتهٴ‌ ‌ او تصدیق می‌شود.

۴ ـ پیامبران الهی (علیهم‌السلام). ظاهر بعضی آیات این است که انبیای الهی گاه در صدد درخواست مغفرت برای تبه‌کاران خاص بوده‌اند و چنین درخواستی امضا شده است. نظیر آنچه دربارهٴ‌ ‌ حضرت عیسی وارد شده که به خدای سبحان عرضه داشت: پروردگارا اگر تبه‌کاران را عذاب کنی حق توست؛ چون تو مولایی و آنها عبد تو اند و از حقوق مولا بر عبدِ فراری آن است که او را تعقیب کند و به مجازات برساند و امّا اگر آنان را بیامرزی تو عزیز حکیمی؛ “إن تعذّبهم فإنّهم عبادک و إن تغفر لهم فإنک أنت العزیز الحکیم﴾(سورهٴ‌ ‌ مائده، آیهٴ‌ ‌ ۱۱۸٫) و نظیر آنچه دربارهٴ‌ ‌ ابراهیم خلیل آمده که عرض کرد: پروردگارا هر کس از من پیروی کند بی‌گمان او از من است و هرکه مرا نافرمانی کند، به یقین، تو غفور رحیمی: “فمن تبعنی فإنّه منّی و من عصانی فإنّک غفور رحیم﴾(سورهٴ‌ ‌ ابراهیم، آیهٴ‌ ‌ ۳۶٫) و آنچه دربارهٴ‌ ‌ یعقوب وارد شده که فرزندانش به وی عرض کردند: ﴿یا أبانا استغفر لنا ذنوبنا إنّا کنّا خاطئین﴾(سورهٴ‌ ‌ یوسف، آیهٴ‌ ‌ ۹۷٫)و او چنین پاسخ‌ داد: ﴿سوف أستغفر لکم ربّی إنّه هو الغفور الرحیم﴾(سورهٴ‌ ‌ یوسف، آیهٴ‌ ‌۹۸﴾.
نیز مانند آنچه دربارهٴ‌ ‌ خصوص رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) آمده که اگر مؤمنان، پس از گناه، توبه کرده، به سوی تو آیند و تو برای آنان طلب مغفرت کنی خواهند فهمید که خداوند توّاب رحیم است: “و لو أنّهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوک فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله تواباً رحیماً﴾(سورهٴ‌ ‌ نساء، آیهٴ‌ ‌ ۶۴٫﴾.

۵ ـ فرشتگان (علیهم‌السلام). که شفاعتشان چیزی جز استغفار آنان نیست؛ چون استغفار، خود نحوه‌ای از شفاعت است؛ زیرا با مغفرت الهی همراه است: ﴿و الملائکة یسبّحون بحمد ربّهم و یستغفرون لمن فی الأرض ألا إنّ الله هو الغفور الرحیم﴾(سورهٴ‌ ‌ شوری، آیهٴ‌ ‌ ۵٫).

۶ ـ اطاعت از فرمان خداوند: “فاجعلوا طاعهٴ اللّه … شفیعاً لدرک طلبتکم”(نهج‌البلاغه، خطبهٴ‌ ‌ ۱۹۸، بند ۷٫) برای رسیدن به خواسته‌های مشروع خود، پیروی و اطاعت خداوند را شفیع خود قرار دهید. استدلال به حدیث مزبور از راه اطلاق محتوای آن است. بنابراین که مطلوب اعم از آن‌که در دنیا باشد یا در آخرت و شفاعت جامع هر دو نشئه می‌تواند محل بحث را تأمین کند.
۷ـ توبه و بازگشت به خدا. مؤثرترین شفیع در دنیا توبه است؛ زیرا نفوذ شفاعتِ شفیعانی چون انبیا و فرشتگان تنها در غیر شرک و کفر و نفاق است و فقط شامل موحّدان و مسلمانانِ آلوده به گناه می‌شود. قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید: “إنّ الله لا یغفر أن یشرک به و یغفر مادون ذلک لمن یشاء﴾(سورهٴ‌ ‌ نساء، آیات ۴۸ و ۱۱۶٫) و نیز می‌فرماید: “استغفـر لهـم أو لا تستغفر لهم إن تستغفر لهم سبعین مرّة فلن یغفر الله لهم﴾(سورهٴ‌ ‌ توبه، آیهٴ‌ ‌ ۸۰٫) و نیز دربارهٴ‌ ‌ آنها که صریحاً می‌گفتند: “سواء علینا أوعظت أم لم تکن من الواعظین﴾(سورهٴ‌ ‌ شعراء، آیهٴ‌ ‌ ۱۳۶٫) می‌فرماید: “سواء علیهم ءأنذرتهم أم لم تنذرهم لا یؤمنون﴾(سورهٴ‌ ‌ بقره، آیهٴ‌ ‌ ۶٫) و در موردی دیگر آمده است: “ما کان للنبیّ و الذین امنوا أن یستغفروا للمشرکین و لو کانوا أولی قربی من بعد ما تبیّن لهم أنّهم أصحاب الجحیم﴾(سورهٴ‌ ‌ توبه، آیهٴ‌ ‌ ۱۱۳٫) راز بی‌فایده بودن استغفارِ دیگران برای آنان نیز این است که آنها به خدا و رسولش کافر شدند و خداوند کافران و فاسقان را به مقصد نمی‌رساند: “ذلک بأنّهم کفروا بالله و رسوله و الله لا یهدی القوم الفاسقین﴾(سورهٴ‌ ‌ توبه، آیهٴ‌ ‌ ۸۰٫). در حالی که اگر آنها توبه کنند و دست از شرک و نفاق خود بردارند نجات پیدا می‌کنند. از این رو امیر مؤمنان (علیه‌السلام) می‌فرماید: ﴿لا شفیع أنجح من التوبة﴾(نهج البلاغه، حکمت ۳۷۱٫) و قرآن نیز به طور عام می‌گوید: “قل یا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله إنّ الله یغفر الذنوب جمیعاً﴾(سورهٴ‌ ‌ زمر، آیهٴ‌ ‌ ۵۳٫)و نیز می‌فرماید: “و أنیبوا إلی ربّکم و أسلموا له﴾(سورهٴ‌ ‌ زمر، آیهٴ‌ ‌ ۵۴٫) و از مسلّمات فقه ماست که “الإسلام یَجُبّ ما قبله”(بحار، ج ۸۱، ص ۳۱۶؛ مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۴۴۹٫)

البته نقطهٴ‌ ‌ امتیاز شفیعانی چون پیامبران و فرشتگان نسبت به توبه این است که شفاعت آنان در قیامت نیز مؤثر است، در حالی که توبه، اختصاص به دنیا دارد. از این رو قرآن می‌فرماید: “و لا الذین یموتون و هم کفّار﴾(سورهٴ‌ ‌ نساء، آیهٴ‌ ‌ ۱۸٫)؛ چون توبه عمل است و جایگاه عمل دنیاست، نه آخرت: “الیوم عمل و لا حساب و غداً حساب و لا عمل”بحار، ج ۷۴، ص ۴۲۳٫). خلاصه آن‌که، در معاد علم هست و شکوفا می‌گردد و از حصولی به حضوری تبدیل می‌شود و… لیکن ایمان، توبه و مانند آن که عمل اختیاری است مقدور کسی نیست.

۸ ـ مؤمنان و پارسایان. برخی آیات دلالت دارد که مؤمنان نیز جزو شفیعانند، آن جا که خداوند دعا و طلب مغفرت آنان برای یکدیگر را نقل می‌کند: “و الذین جاؤوا من بعدهم یقولون ربّنا اغفر لنا و لإخواننا الذین سبقونا بالإیمان و لا تجعل فی قلوبنا غلاّ ً للذین امنوا ربّنا إنّک رئوف رحیم﴾(سورهٴ‌ ‌ حشر، آیهٴ‌ ‌ ۱۰٫).

۹ ـ شهیدان راه خدا. ۱۰ ـ دانشمندان و دین‌پژوهان. ۱۱ ـ دانش‌پژوهان دین و قرآن. ۱۲ ـ خویشاوندان (رحم، حمیم). ۱۳ـ همسایگان.۱۴ ـ امانت‌داران.۱۵ ـ روزه.۱۶ ـ درود بر محمّد و آل او (علیهم‌السلام).۱۷ ـ اطفال سقط شده. ۱۸ ـ کاملان در راستگویی (صدّیقان).۱۹ ـ پیکارگران با زبان، قلم و شمشیر.و …

شهر سرخ لاله‌ها ، زرقان ما

زرقان در یک نگاه کلیک کنید.

ورودی بلوار حضرت امام خمینی زرقان

برج نگهبانی در باغ های انگور

نمونه ای از درختان انگور

زرقان طلائی

شایعه

زنی در مورد همسایه اش شایعات زیادی ساخت و شروع به پراکندن آن کرد. بعد از مدت کمی همه اطرافیان آن همسایه از آن شایعات باخبر شدند. شخصی که برایش شایعه ساخته بود به شدت از این کار صدمه دید و دچار مشکلات زیادی شد. بعدها وقتی که آن زن متوجه شد که آن شایعاتی که ساخته همه دروغ بوده و وضعیت همسایه اش را دید از کار خود پشیمان شد و سراغ مرد حکیمی رفت تا از او کمک بگیرید بلکه بتواند این کار خود را جبران کند.

حکیم به او گفت: «به بازار برو و یک مرغ بخر آن را بکش و پرهایش را در مسیر جاده ای نزدیک محل زندگی خود دانه به دانه پخش کن.» آن زن از این راه حل متعجب شد ولی این کار را کرد.

فردای آن روز حکیم به او گفت حالا برو و آن پرها را برای من بیاور آن زن رفت ولی ۴ تا پر بیشتر پیدا نکرد. مرد حکیم در جواب تعجب زن گفت انداختن آن پرها ساده بود ولی جمع کردن آنها به همین سادگی نیست همانند آن شایعه هایی که ساختی که به سادگی انجام شد ولی جبران کامل آن غیر ممکن است. پس بهتر است از شایعه سازی دست برداری.

مهدی برای تشییع جنازه برادرش هم نیامد!

۲۵ بهمن، سالروز شهادت سردار سرلشکر شهید مهدی باکری، فرمانده لشکر ۳۱ عاشوراست؛ سرداری که به بسیجی بودنش افتخار می‌کرد. او علمدار سپاه اسلام بود که همانند علمدار قهرمان کربلا، حضرت اباالفضل العباس (ع‌) داغ برادر دید و سپس خود به شهادت رسید.

مهدی، افتخار خداوند  شد

از سی ام فروردین ۱۳۳۹ تا ۲۵ بهمن سال ۱۳۶۳ دوران مقدس و شگفتی بود که بار دیگر خداوند به یکی از بهترین بندگان خویش مباهات کند و برای چندمین بار، فرشتگان خویش را مورد خطاب قرار دهد که «انی اعلم ما لا تعلمون».

مهدی افتخار خداوند شد؛ بنده‌ای که فرشتگان را به حیرت واداشت.

او در یکی از نوشته‌هایش آورده بود: خدایا تو چقدر دوست‌داشتنی و پرستیدنی هستی، هیهات که نفهمیدم. خون باید می‌شدی و در رگهایم جریان می‌یافتی تا همه سلول هایم هم یارب یارب می‌گفت.

روزی که مهدی کوچک اشک ریخت

به درمان درد مستمندان می‌اندیشید. ستم را طاقت نمی‌آورد. روزی از مدرسه به خانه می‌آید، در حالی که گونه‌ها و دست‌های سرخ و کبودش، حکایت از عمق سرمایی می‌کند که در جانش رسوخ کرده است‌. پدرش همان شب تصمیم می‌گیرد که پالتویی برایش تهیه کند‌. دو روز بعد با پالتویی نو و زیبا به مدرسه می‌رود‌. غروب که از مدرسه برمی‌گردد با شدت ناراحتی‌، پالتو را به گوشه اطاق می‌افکند‌. همه اعضای خانواده با حالت متعجب به او می‌نگرند، و مهدی در حالی که اشک از دیدگانش جاری است‌، می‌گوید: چگونه راضی می‌شوید من پالتو بپوشم در حالی‌که دوست بغل‌دستی من در کنارم از سرما بلرزد؟

من هم با مهدی به جنوب رفتم

در برابر ظلم ایستاد. در دوره سربازی با پیروی از اعلامیه حضرت امام خمینی(ره)‌ ـ در حالی که در تهران افسر وظیفه بود ـ از پادگان فرار و مخفیانه زندگی کرد. از راه نورانی امام و رهبرش دست نکشید و تا صبح پیروزی نهضت از پای ننشست. با هجوم دشمن متجاوز همانند کوه ایستاد و دیگران را به ایستادن فراخواند و حتی مهر همسر و فرزند و خانواده او را از فداکاری باز نداشت.

همسرش می‌گوید: ازدواج ما مصادف با آغاز جنگ تحمیلی بود؛ یعنی سال ۱۳۵۹ که جنگ در شهریور ماه تازه شروع شده بود. شهید باکری بلافاصله پس از عقدمان، فردایش به جبهه تشریف بردند تا سه ماه و پس از سه ماه که تشریف آوردند، زندگی مشترکمان را آغاز کردیم.

هر چه به عنوان هدیه عروسی به ما دادند، جمع کردیم کنار هم. گفت: «ما که اینا رو لازم نداریم. حاضری یه کار خیر باهاش بکنی؟» گفتم: «مثلا چی؟» گفت: «کمک کنیم به جبهه». گفتم: «قبول» بردمشان در مغازه لوازم منزل فروشی. همه‌شان را دادم و ده، پانزده تا کلمن گرفتم برای جبهه.

شهید باکری پیشنهاد کردند که من به اهواز می‌روم. آیا تو با من می‌آیی؟ پس از موافقت با هم راهی اهواز شدیم.

چند ماه پیش از آغاز عملیات فتح‌المبین به اهواز رفتیم و نخستین عملیات که ما در اهواز بودیم عملیات فتح‌المبین بود. از عملیات فتح‌المبین تا عملیات بدر که آن عزیز شهید شد، من در همه مناطقی که لشکر عاشورا عملیات داشت، از این شهر به آن شهر، اسلام‌آباد، اهواز، یا دزفول همواره همراه این شهید بودم.

مهدی، حماسه می‌سازد

در عملیات فتح‌المبین با عنوان معاون تیپ نجف اشرف در کسب پیروزی‌ها موثر باشد. در این عملیات یکی از گردان‌ها در محاصره قرار گرفته بود که ایشان به همراه تعدادی نیرو، با شجاعت و تدبیر بی‌نظیر آنان را از محاصره بیرون آورد. در همین عملیات در منطقه رقابیه از ناحیه چشم مجروح شد و به فاصله کمتر از یک ماه در عملیات بیت‌المقدس (با همان عنوان) شرکت کرد و شاهد پیروزی لشکریان اسلام بر متجاوزین بعثی بود.

در مرحله دوم عملیات بیت‌المقدس از ناحیه کمر زخمی شد و با وجود جراحت‌هایی که داشت در مرحله سوم عملیات، به قرارگاه فرماندهی رفت تا برادران بسیجی را از پشت بی‌سیم هدایت کند.

در عملیات رمضان با سمت فرماندهی تیپ عاشورا به نبرد بی‌امان در درون خاک عراق پرداخت و این بار نیز مجروح شد، اما با هر نوبت مجروحیت، وی مصمم‌تر از پیش در جبهه‌ها حضور می‌یافت و بدون احساس خستگی برای تجهیز، سازماندهی،‌ هدایت نیروها و طراحی عملیات، شبانه‌روز تلاش می‌کرد.

شهید باکری در عملیات والفجر مقدماتی و والفجر یک، دو، سه و چهار با عنوان فرمانده لشکر عاشورا، به همراه بسیجیان غیور و فداکار، در انجام تکلیف و نبرد با متجاوزین، آمادگی و ایثار همه‌جانبه‌ای را از خود نشان داد.

من کاری نمی‌کنم

او از خودش هیچ نمی‌گفت. نمونه خلوص بود. یک روز همسرش از او پرسید: این همه افراد جبهه می‌روند و می‌آیند و کلی درباره آن حرف می‌زنند، ولی شما اصلاً صحبت نمی‌کنید؛ با این همه مسئولیت سنگینی که داری، چرا حرف نمی‌زنی؟ ایشان گفتند: من که آنجا کاری نمی‌کنم. کارها را بسیجی‌ها می‌کنند.

مهدی می‌گفت: وقتی با بسیجی‌ها راه می‌روم، حال و هوای دیگری پیدا می‌کنم. هر گاه خسته می‌شوم، پیش بسیجی‌ها می‌روم تا از آنها روحیه بگیرم و خستگی‌ام برطرف شود.
همه ما در برابر جان این بسیجی‌ها مسئولیم، برای حفظ جان آنها اگر متحمل یک میلیون تومان هزینه ـ برای ساختن یک سنگر که حافظ جان آنها باشد ـ بشویم، یک موی بسیجی،‌ صد برابرش ارزش دارد.

همسرش تعریف می‌کند: او آنقدر به این بسیجی‌ها علاقه داشت که همواره از آنها به عنوان فرزند یاد می‌کردند و می‌گفتند این‌ها بچه‌های من هستند و هرکس که از بچه‌های لشکر شهید می‌شد، عکسش را به خانه می‌آورد و به دیوار اتاق نصب می‌کرد. اتاقش شده بود یک نمایشگاه عکس. وقتی که من مثلاً از بیرون می‌آمدم خانه. می‌دیدم که به این عکس شهدا خیره شده است و زیر لبش اشعاری را زمزمه می‌کند و چشمهایش پر از اشک است. می‌خواست گریه کند، ولی من که وارد اتاق می‌شدم صحنه عوض می‌شد.

در جبهه می‌مانم

در عملیات خیبر زمانی که برادرش حمید، به درجه رفیع شهات رسید، با وجود علاقه خاصی که به او داشت، بدون ابراز اندوه با خانواده‌اش تماس گرفت و چنین گفت: شهادت حمید، یکی از الطاف الهی است که شامل حال خانواده ما شده است.

او در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشت: من به وصیت و آرزوی حمید که باز کردن راه کربلا است، همچنان در جبهه‌ها می‌مانم و به خواست و راه شهید ادامه می‌دهم تا اسلام پیروز شود.

نمازهایش دیدنی بود

دوستان و همسنگرانش نقل می‌کنند: به همان میزان که به انجام فرایض دینی مقید بود، نسبت به مستحبات هم تقید داشت. نیمه‌های شب از خواب بیدار می‌شد، با خدای خود خلوت می‌کرد و نماز شب را با سوز و گداز و گریه می‌خواند. خواندن قرآن از کارهای واجب روزمره‌اش بود و دیگران را نیز به این کار سفارش می‌نمود.

برای شهادتم دعا کنید

بعد از شهادت برادرش حمید و برخی از یارانش، روح در کالبد نا آرامش قرار نداشت و معلوم بود که به زودی به جمع آنان خواهد پیوست.
پانزده روز پیش از عملیات بدر به مشهد مقدس مشرف شد و با تضرع از آقاعلی‌بن موسی‌الرضا(ع) خواسته بود که خداوند توفیق شهادت را نصیبش نماید. سپس خدمت حضرت امام خمینی(ره) و حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رسید و با گریه و اصرار و التماس درخواست کرد که برای شهادتش دعا کنند.

فرمانده اصلی ما، خدا و امام زمان(عج) است

بیانات شهید مهدی باکری ساعاتی در آستانه عملیات بدر خواندنی است. همان سخنرانی که او برای نیروهای لشکر ایراد کرد.

او گفت: هرگاه خداوند مقاومت ما را دید رحمت خود را شامل حال ما می‌گرداند. اگر از یک دسته بیست و دو نفری، یک نفر بماند باید همان یک نفر مقاومت کند و اگر فرمانده شما شهید شد نگویید فرمانده نداریم و نجنگیم که این وسوسه شیطان است.

فرمانده اصلی ما، خدا و امام زمان(عج) است. اصل، آنها هستند و ما موقت هستیم، ما وسیله هستیم برای بردن شما به میدان جنگ. وظیفه ما مقاومت تا آخرین نفس و اطاعت از فرماندهی است.

خدا را از یاد نبرید

مهدی در شب عملیات وضو می‌گیرد و همه گردان‌ها را یک یک از زیر قرآن عبور می‌دهد. مداوم توصیه می‌کند: برادران! خدا را از یاد نبرید. نام امام زمان(عج) را زمزمه کنید. دعا کنید که کار ما برای خدا باشد. از پشت بی‌سیم نیز همه را به ذکر «لاحول و لاقوه الا بالله» تشویق می‌کند.

سرانجام… پرواز…

این فرمانده دلاور در عملیات بدر در تاریخ ۲۵/۱۱/۶۳، به خاطر شرایط حساس عملیات، مثل همیشه، به خطرناکترین صحنه‌های کارزار وارد شد و در حالی که رزمندگان لشکر را در شرق دجله از نزدیک هدایت می‌کرد، تلاش می‌نمود تا مواضع تصرف شده را در مقابل پاتک‌های دشمن تثبیت نماید، که در نبردی دلیرانه، بر اثر برخورد تیر مستقیم مزدوران عراقی، ندای حق را لبیک گفت و به لقای معشوق نایل شد.

شهید باکری در مقابل نعمات الهی خود را شرمنده می‌دانست و تنها به لطف و کرم عمیم خداوند تبارک و تعالی امیدوار بود. در وصیتنامه‌اش اشاره کرده است که: چه کنم که تهیدستم، خدایا قبولم کن.

بخش‌هایی از وصیتنامه سردار سرلشکر شهید مهدی باکری: عزیزانم‌! اگر شبانه‌روز شکرگزار خدا باشیم که نعمت اسلام و امام را به بما عنایت فرموده‌، باز هم کم است‌. آگاه باشیم که صدق نیت و خلوص در عمل‌، تنها چاره‌ساز ماست‌… ‌بدانید اسلام تنها راه نجات و سعادت ماست‌.

همیشه به یاد خدا باشید و فرامین خدا را عمل کنید‌. پشتیبان و از ته قلب مقلد امام باشید‌. اهمیت زیاد به دعاها و مجالس یاد اباعبدالله ـ علیه السلام‌ ـ و شهدا بدهید که راه سعادت و توشه آخرت است‌. همواره تربیت حسینی و زینبی بیابید و رسالت آنها را رسالت خود بدانید و فرزندان خود را نیز همان گونه تربیت کنید که سربازانی با ایمان و عاشق شهادت و علمدارانی صالح و وارث حضرت ابوالفضل ـ علیه السلام ـ برای اسلام بار بیایند‌.

امام خمینی (ره)

حکم، دائر مدار وجود مفسده و عدم آن است.  (اگر موجب گناه وحرام شود جایز نیست)

استفتائات، ج۳، ص ۲۷۳، س ۵۹

آیت الله بهجت (ره)

اگر موجب تهییج شهوت باشد جایز نیست و چون نوعاً(غالبا) در معرضیت آن است ،اجتناب شود.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله تبریزی (دام ظله)

قرآن خواندن زن و نیز خواندن سرود- در صورتیکه غنا نبوده و مشتمل بر موسیقی لهوی هم نباشد- فی نفسه مانعی ندارد لکن اگر موجب جلب نظر نامحرم و موجب تحریک شهوت باشد جایز نیست. والله العالم

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله خامنه ای (دام ظله)

اگر موجب ریبه و فساد است و جلب توجه نامحرم می کند جایز نیست.

سوال: خواندن زن در مجامع مختلط زن و مرد چه حکمی دارد؟

الف) قرآن خواندن    ب) مرثیه خواندن     ج) آواز غیرمطرب

اگرچه صدای زن نامحرم نیست و خوانندگی زن فی نفسه منع شرعی ندارد، ولی هر گاه نفس خواندن با وضع خاص خواننده یا مضمون اشعاری که خوانده می شود به گونه ای باشد که موجب برانگیختن شهوت است، استماع صوت زن برای غیرشوهر او حرام است.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله سیستانی (دام ظله)

اگر خوف ابتلا به حرام نباشد جایز است ولی جایز نیست صدای خود را به نحوی زیبا و نازک کند که معمولاً موجب تحریک شهوت باشد.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله صافی گلپایگانی (دام ظله)

مستلزم فساد است و جائز نیست. والله العالم

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله فاضل لنکرانی (ره)

در شرایط فعلی که معمولاً مفسده دارد جایز نیست و اگر بصورت غنا باشد حرام است.

سوال: خواندن زن در مجامع مختلط زن و مرد چه حکمی دارد؟

الف) قرآن خواندن    ب) مرثیه خواندن   ج) آواز غیرمطرب

اگر با آواز بخواند یا بصورت غنا بخواند حرام است و اگر بصورت همدلی حرف بزند کراهت دارد.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله گلپایگانی (ره)

بانوان و دختران نزد نامحرم قرآن را با صدا نخوانند.

مجمع المسایل، ج۲، ص۲۳۱، با استفاده از س ۶۵۲

آیت الله مکارم شیرازی (دام ظله)

جایز نیست.

استفائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله نوری همدانی (دام ظله)

اگر موجب فساد باشد اشکال دارد.

هزار و یک مسأله فقهی، ج۲، ص۱۶۴، س ۵۴۵

امام خمینی (ره)

اگر غنا و موسیقی نباشد مانع ندارد.

استفتائات، ج۲، ص ۱۵، س ۳۶

آیت الله بهجت (ره)

اگر غنا و مطرنباشد مانعی ندارد.

استفتائات،ج ۴، ص ۵۴۱ با استفاده از، س ۶۳۹۴

آیت الله تبریزی (دام ظله)

اگر خواندن به نحو غناء و کیفیت لهوی باشد جایز نیست و نواختن موسیقی لهوی و گوش دادن آن جایز نیست.

استفتائات جدید، ج۲، ص۲۱۰، س ۹۴۹ و ۹۵۰

آیت الله خامنه ای (دام ظله)

جواز گوش دادن منوط به تشخیص خود مکلّف است که اگر تشخیص دهد مشتمل بر غناء و موسیقی لهوی مناسب با مجالس عیش و نوش و خوشگذرانی و همچنین مطالب باطل نیست گوش دادن به آن اشکال ندارد.

اجوبه الاستفتائات ، ص ۲۲۶ با استفاده از س ۱۱۲۹

آیت الله سیستانی (دام ظله)

غناء عبارت است از کلام بیهوده و لهوی که با آواز و آهنگ متناسب در نزد اهل لهو و لعب اجراء می شود و دعاء و ثناء انبیاء و اولیاء و امامان اهل بیت (علیهم السلام) هم با همین وضع و آهنگ حرام است و خواندن چیزهای دیگر از انواع کلمات غیر لهوی مانند سرودهای حماسی، رزمی، با همان لحن و آهنگ غنائی که یاد شد بنابر احتیاط واجب حرام است و اما آوازهائی که تعریف ما (غناء) بر آن صدق نکند ذاتاً حرام نمی باشد.

فقه برای غرب نشینان، ص ۳۱۹، س ۵۵۱ و ۵۵۲

آیت الله صافی گلپایگانی (دام ظله)

هر آهنگ و آوازی که طبعاً طرب آور و مناسب مجالس لهو و لعب باشد به نحوی که عرفاً به آن صورت لهوی و باطل گفته شود خواندن و گوش دادن به آن جایز نیست.

جامع الاحکام، ج۱، ص ۲۹۶، س ۱۰۱۸

آیت الله فاضل لنکرانی (ره)

سوال: افرادی (در رادیو) مدح ائمه طاهرین (علیهم السلام) یا واقعه ی کربلا را خوب می دانند. آیا استماعش جایز است؟

اگر بصورت غنا نباشد مانعی ندارد.

استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء(قم)

آیت الله نوری همدانی (دام ظله)

اگر غناء و موسیقی نباشد مانعی ندارد.

هزار و یک مسأله فقهی، ج۱، ص ۱۲۶، س ۴۴۵

کدام ساعت از جمعه دعا مستجاب می‌شود

آیات و روایات ده گانه درباره آینده جهان