امام حسین (علیه السلام)سیره ائمه علیهم السلام

حرکت امام حسین علیه السلام از مکه

دلایل آشکار و پنهان خروج امام حسین (ع) از مکه

امام حسین(ع) با حرکت خود ازمکه به سمت عراق بهانه را از تاریخ گرفت


دلایل آشکار و پنهان خروج امام حسین (ع) از مکه

در روز هشتم، یعنی روز ترویه،
امام حسین (ع) مکه را ترک کرد.
چرا امام حسین(ع) در این زمان از مکه خارج شد؟

این اقدام امام اسبابی ظاهری و اسبابی پنهانی داشت.

سبب ظاهری این بود که یزید گروهی را که زیر لباس احرام سلاح حمل می‌‏کردند،
فرستاده بود تا هر کجا حسین(ع) را یافتند،خون او را بریزند،
حتی اگر در خانه خدا باشد.
امام حسین (ع)، به رغم عظمت و ارزش و جایگاهی که نزد خداوند دارد، حرمت خانه خدارا میدانست وبدین سبب اژمکه عزم خروج کرد

امام حسین وسیله ‏ای برای بزرگداشت و تکریم شعائر الهی و خانۀ خداست

وسیله ‏ای برای بزرگداشت و تکریم شعایر الهی و خانۀ خداست.
از این‌ رو، حسین(ع) راضی نمی شد که خونش در خانۀ خدا ریخته شود تا مبادا این کار در تاریخ مسلمانان سنت شود
و جرئت چنین کارهایی را پیدا کنند.
این بود که ترجیح داد از مکه خارج شود تا اگر توطئه‏ ای رخ داد و او را ترور کردند،
این حادثه در بیرون مکه رخ داده باشد.

جنبۀ معنوی و پنهانی خروج امام ازمکه

اما جنبۀ معنوی و پنهانی ماجرا این بود که در روز ترویه،
حجاج یا در مکه جمع شده‏ اند و یا از هر طرف به سوی مکه می‌‏آیند.
امام حسین(ع) وقتی از مکه بیرون آمد،
جادۀ غدیر را به سوی جحفه در پیش گرفت.
این تنها جادۀ منتهی به مکه بود و در غدیر،
راه حجاج از یکدیگر جدا می‌‏شد،
یعنی راه مدینه، یمن، شام، مصر، عراق

استراتژی کلان امام حسین(ع) رسوا کردن بنی امیه بود

پس از آن که امام حسین(ع) با در خواست مکرر استاندار مدینه مبنى بر بیعت با یزید بن معاویه رو برو گردید و بنا چار از این شهر خارج و وارد مکه معظمه شد،
به مدت چهار ماه و چند روز در جوارخانه امن الهى اقامت گزید و در این مدت با دعوت مسلمانان مبارز برخى از مناطق اسلامى،
به ویژه شیعیان کوفه مواجه شد
و براى پاسخ گویى به درخواست مردم کوفه سفیری آگاه به زمان وعالمی پارساوشجاع فرستاد

هماهنگى با انقلابیون و زمینه سازى نهضت بزرگ

امام پسرعمویش مسلم بن عقیل(ع) را جهت هماهنگى انقلابیون و زمینه سازى نهضت بزرگ، به کوفه ارسال نمود و چون مسلم بن عقیل با استقبال شایان مردم کوفه مواجه شد،
براى آن حضرت نامه اى فرستاد و او را براى رفتن به شهر کوفه دعوت کرد.
امام حسین(ع) تصمیم داشت که پس ازپایان مراسم حج،
به سوى کوفه رهسپار شود،

توطئه وخدعه ونیرنگ یزیدبن معاویه

یزید بن معاویه از یک سو جاسوسان و مزدوران خویش را براى دستگیرى ویا کشتن آن حضرت به مکه اعزام کرد
و از سوى دیگر با واسطه قرار دادن افراد موجّه و سر شناس،
مانع خروج آن حضرت از مکه مى گردید.
وى،نامه اى براى عبدالله بن عباس فرستاد و از او درخواست کرد که مانع قیام امام حسین(ع) شده و او را به سکوت و آرامش دعوت کند،
در غیر این صورت،بدون در نظر گرفتن ملاحظات خویشاوندى بااو برخورد خشن خواهد کرد.
عبدالله بن عباس به نزد امام حسین(ع) رفت و او را به ماندن در مکه و خویشتن دارى دعوت کرد،

توجه نکردن امام حسین به مصلحت اندیشى خواص درمکه

ولى آن حضرت،اعتنایى به مصلحت اندیشى هاى وى نکرد و بر تصمیم خود تأکید نمود
غیر از عبدالله بن عباس،افرادى دیگر چون محمدبن حنفیه،عبدالله بن عمر وعبدالله بن جعفر نیز آن حضرت را از قیام بر ضد یزید و رفتن به سوى عراق بر حذر نمودند.
تنها عبدالله بن زبیر وى را تشویق به رفتن میکرد،
تا زمینه را براى خود نمایى وى فراهم شود.
چون با وجود ابا عبدالله الحسین(ع) در مکه معظمه،کسى اعتنایى به عبدالله بن زبیر نمى کرد.
ولى امام حسین(ع) بدون توجه به توصیه و تشویق دیگران(ع)،
تصمیم خود را گرفته بود و بر اساس آن،به همراه خانواده و یاران وهمراهان خویش از مکه خارج شد و به سوى عراق رهسپار گردید.

هیچ تهدیدوتلاشی امام حسین را ازحرکت بازنداشت

یحیى بن سعید از جانب برادرش عمرو بن سعید،
مأموریت یافت که آن حضرت را از حرکت به سوى کوفه باز دارد و وى را به مکه برگرداند.
ولى تلاش و اصرار وى نیز بى فایده بودوامام حسین(ع)بدون اعتنا به تهدیدات او به حرکت خویش ادامه مى داد.
آن حضرت،از مکه تا توقف درسرزمین کربلا، چند منرل را طى کرد که برخى از آنهابدین نام مى باشند:تنعیم، ذات عرق، حاجز، زرود،ثعلبیه، زباله، بطن عقبه، شراف، عذیب هجانات، قصر بنى مقاتل و کربلا.سفر آن حضرت از مکه معظّمه به سر زمین کربلا حدود بیست و پنج روزادامه یافت و در روز دوم محرّم سال ۶۱ قمرى،با اصرار حرّبن یزید، فرمانده لشکر عبدالله بن زیاد وارد سرزمین کربلا شد و در آنجا خیمه هاى خویش را بر پا نمود.

* با تشکر از جناب حجت الاسلام و المسلمین حاج غلامرضا حسینی


الفتوح، ص۸۳۷ و ص۸۶۷.۴-
الارشاد، ص۴۱۴؛ الفتوح، ص۸۷۱
منتهى الامال ، ج۱ ، ص

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا